Улічваючы апошнія матчы, першая деятка ў сусьветным рэйтынгу па стане на 10 жніўня выглядае так:
Position (last week) — Member Union — Rating Point
1(1) — SOUTH AFRICA — 91.19
2(2) — NZLNEW ZEALAND — 89.42
3(3) — AUSAUSTRALIA — 85.85
4(4) — IREIRELAND — 83.27
5(5) — FRAFRANCE — 81.48
6(6) — ARGARGENTINA — 81.29
7(7) — ENGENGLAND — 81.23
8(8) — WALWALES — 80.74
9(9) — FJIFIJI — 76.52
10(10) — SCOSCOTLAND — 75.23

Emblem: the Springbok and the Protea

ПАР ізноў стала чэмпіёнам у 2007 годзе, тым разам ў фінале з лікам 15-6 была пераможаная Ангельшчына.

Не сёньняшні дзень пералік асноўных спаборніцтваў і каманд, якія прымаюць у іх удзел, выглядае так.

Кубак сьвету па рэгбі (Rugby World Cup)

З 1987 году шточатыры гады праводзіцца Кубак сьвету па рэгбі сярод мужчын, і з 1991 гады — і сярод жанчын. Цяпер чэмпіёнам сьвету зьяўляецца зборная ПАР, якая заваявала Кубак Уільяма Ўэба Эліса ў 2007 годзе. Да гэтага яго выйгравалі каманды Новай Зэляндыі (1987), Аўстраліі (1991, 1999), ПАР (1995) і Ангельшчыны (2003).

Кубак шасьці нацыяў (Six Nations Championship)

Галоўнае штогадовае міжнароднае спаборніцтва ў Паўночным Паўшар’і — Кубак шасьці нацыяў, які разыгрываюць паміж сабой Ангельшчына, Уэльс, Ірляндыя, Шатляндыя, Францыя і Італія. Спачатку за гэты кубак спаборнічалі чатыры каманды з Вялікабрытаніі і Ірляндыі (т. зв. Home Nations). У 1910 годзе да іх далучылася Францыя, у 2000 — Італія. Пераможцам у 2006 і 2007 гадах стала зборная Францыі, у 2008 — зборная Ўэльса.

У межах самага Кубка разыгрываюцца і больш «дробныя» прызы. Камандзе, якая перамагла ўва ўсіх пяці матчах, дастаецца Вялікі шалом. Каманды чатырох «хатніх нацыяў» дадаткова спаборнічаюць за Патройную карону, якую атрымлівае тая каманда, якой атрымаецца перамагчы ўсё тры астатнія. Апошні раз Вялікі шалом і Патройную карону ў 2008 году выйграла зборная Ўэльса. Каманда, якая прайграла ўсе пяць матчаў, атрымлівае «драўляную лыжку».

Кубак трох нацыяў (Tri Nations)

У Паўднёвым паўшар’і аналягічную ролю грае Кубак трох нацыяў, у розыгрышы якога ўдзельнічаюць Аўстралія, Новая Зэляндыя і ПАР. Каманды Аўстраліі і Новай Зэляндыі дадаткова разгульваюць у матчах паміж сабой Кубак Блэдзіслоў. Цяпер абодва кубкі належаць камандзе Новай Зэляндыі.

Кубак эўрапэйскіх нацыяў (European Nations Cup)

Эўрапэйскія каманды другога эшалёна спаборнічаюць за Кубак эўрапэйскіх нацыяў. Каманды, якія ўдзельнічаюць у гэтым спаборніцтве, што арганізуецца ЭўрапЭйскай асацыяцыяй рэгбі (FIRA-AER), дзеляцца на некалькі дывізіёнаў. Сам кубак разыгрываецца ў першым дывізіёне, дзе спаборніцтвы праводзяцца на працягу двух сэзонаў. У розыгрышы 2004/06 гадоў у першым дывізіёне гуляюць каманды Румыніі, Грузыі, Партугаліі, Чэхіі, Расеі і Ўкраіны.

Міжнародныя спаборніцтвы па рэгбі сярод жанчын (Women’s international rugby)

Women’s International Rugby бярэ свой пачатак у 1982. Больш шасцісот матчаў з тых часоў было згуляна з удзелам больш за сорак розных нацыяў. Акрамя Кубка сьвету сярод жанчын (які таксама разыгрываецца раз на чатыры годы), праходзяць рэгулярныя турніры, уключаючы Кубак шасьці нацыяў, які разыгрываецца раўналежна з мужчынскім.

Рэферы выносіць папярэджаньне гульцу за фол

Забараняецца даваць пас наперад і дазваляць яму адскокваць наперад ад цела (гульня наперад) — выключэньні дапушчаюцца, калі мяч пачаў рухацца наперад адскочыўшы ад зямлі, і ў выпадку блякавання ўдараў нагой са боку суперніка. Калі пасьля пасу або гульні наперад каманда губляе мяч, суддзя можа даць часавую перавагу камандзе суперніка: калі яны страцяць мяч, гульня будзе спыненая і суддзя прызначыць сутычку ў іх карысць (у выпадку наўмыснай гульні наперад — штрафны).

Шматлікія правілы рэгулююць парушэньні ўсярэдзіне рака, мола і сутычкі. Пры захопе забараняецца цаляць у галаву і плечы суперніка, гулец заўсёды павінен імкнуцца менавіта схапіць яго. Забароненыя падножкі, хоць захопы ног дазволеныя.

Звычайна за выпадковыя парушэньні (такія як пас або гульня наперад) прызначаецца сутычка, за наўмысныя — штрафны ўдар. Каманда, якая атрымала права на штрафны ўдар, можа прабіць яго (калі мяч са штрафнога сыдзе ў аўт, укідаць будзе каманда, якая прабівала штрафны), можа скарыстацца правам на сутычку.

За грубіянскія парушэньні гулец можа атрымаць жоўтую картку: тады ён абавязаны пакінуць поле на 10 хвілін. Чырвоная картка азначае выдаленьне да канца гульні.

У рэгбі забаронена таксама любое супрацьдзеяньне суперніку, не які валодае мячом (адзінае выключэньне: калі абодва гульца бягуць плячом да пляча).

Калі парушэньне правілаў прадухіліла непазбежную спробу, каманда атакі атрымлівае штрафную спробу (5 ачкоў) і права на рэалізацыю.

Калі гулец каманды абароны зрабіў пас у сваю заліковую зону, а гулец, які атрымаў яго, дакрануўся ім да зямлі, каманда атакі атрымлівае права на сутычку за 5 мэтраў да лініі варот.

Гульня пачынаецца дропам, або ўдарам з адскоку (гэта значыць ударам, пры якім гулец губляе мяч і б’е па ім, пасля таго як той кранецца зямлі) на бок суперніка. Мяч павінен прасунуцца ў глыб поля ня менш чым на 10 мэтраў.

Гулец зь мячом мае права зьбегчы з ім у любым кірунку, біць па ім або перадаваць мяч таварышам па камандзе (але толькі назад або раўналежна лініі варот). Калі гулец будзе спынены c дапамогай захопу (ангел. tackle) і зваліцца на зямлю, ён павінен неадкладна адпусціць мяч (пакуль ён не зваліўся, ён можа аддаць яго іншаму гульцу). Гулец, які зьдзейсніў захоп, таксама павінен адпусціць суперніка і не мае права ўступаць у гульню, пакуль не ўстане на ногі.

Першы гулец, які пасьпеў дабегчы да мяча, адпушчанага захопленым гульцом, можа ўзяць яго: аднак звычайна два гульцы апыняюцца на мячы адначасова. Тады яны ўстаюць тварам адзін да аднаго і спрабуюць нагой адкаціць мяч назад, камусьці з гульцоў сваёй каманды (гэта завецца рак, ад ангел. ruck). Іншыя гульцы могуць далучацца да рака: пры гэтым яны абавязкова павінны наблізіцца да яго ззаду, з боку сваіх варот, і павінны абдымаць за тулава аднаго з сваіх гульцоў, якія ўжо ўдзельнічаюць у раку. У раку нельга браць мяч рукамі, таптаць ляжалага гульца, вяртаць у рак мяч, які ўжо выйшаў з яго, наўмысна падаць на зямлю. Звычайна за ракам стаіць скрэм-хаў (паўабаронца сутычкі), які імкнецца падхапіць мяч пасля яго выхаду з рака.

Калі гулец з мячом не зваліўся, а быў затрыманы, і пры гэтым з ім завязаны (гэта значыць абдымае яго рукой за тулава) іншы гулец яго каманды, а адзін або некалькі гульцоў суперніка (таксама звязаныя сябар з сябрам) спрабуюць прасунуць іх назад, фармуецца мол. Як і ў выпадку рака, да мола можна далучацца толькі ззаду. У моле нельга блякаваць мяч (хоць гулец з мячом мае права зваліцца на зямлю, адпускаючы мяч), забаронена грубіянская гульня. Нельга наўмысна руйнаваць мол. Мол лічыцца скончаным, калі гулец з мячом пакінуў яго, калі мол зайшоў за лінію варот або калі мол спыніўся больш чым на пяць сэкундаў.

Пры знаходжаньні ў 22-мэтровай зоне суперніка вельмі эфектыўная (хоць і складаная ў выкананьні) тактыка «качанага мола»: мяч перадаецца па руках гульцоў каманды атакі, і крайні гулец адбягае ў бок, зьмяняючы кірунак руху мола.

Калі мяч пакідае гульню праз бакавую лінію (гэта значыць вылятае за межы поля або знаходзіцца ў руках у гульца, які знаходзіцца за імі (у адрозненьне ад футбола, у рэгбі лічыцца, што гулец, які стаіць на бакавой лініі, таксама пакінуў межы поля)), можна вырабіць альбо хуткае ўкіданьне (з любой кропкі паміж лініяй, дзе мяч пакінуў поле, і лініяй сваіх варот, строга перпэндыкулярна бакавой лініі так, каб мяч крануў зямлю не бліжэй чым за 5 м ад яе), альбо ўкіданьне ў калідор. У гэтым выпадку абедзьве каманды шыхтуюцца ў лініі, перпэндыкулярныя бакавіне. Гулец камады атакі кідае мяч паміж імі, і звычайна аднаго з гульцоў паднімаюць, уверх, каб ён паспрабаваў злавіць мяч.

Мяч у гульню ўводзіць каманда, якая раней не валодала мячом (калі толькі ён не выйшаў за межы поля са штрафнога). Калідор прызначаецца насупраць таго месца, дзе мяч выйшаў з гульні. Аднак калі адзін з гульцоў каманды атакі, знаходзячыся ў зоне суперніка, паслаў мяч наперад ударам нагі, а той выйшаў за бакавую лінію, не крануўшы землі, калідор прызначаецца насупраць таго месца, з якога быў выкананы ўдар.

Каманда Францыі (у сіняй форме) ўкідае мяч у калідор

Калі пасьля ўдару каманды атакі мяч вылятае за межы поля з заліковай зоны або гулец каманды абароны дакранаецца мячом да зямлі ў сваёй заліковай зоне, прызначаецца вольны ўдар (дропам) з 22-мэтровай лініі.

Калі гулец, які знаходзіцца ў сваёй заліковай або 22-мэтровай зоне, ловіць мяч пасьля ўдару нагой са боку каманды суперніка, ён мае права крыкнуць «Пазнака!» (Mark!). Гульня спыняецца, і прызначаецца вольны ўдар.

Пасьля некаторых парушэньняў (перадача мяча рукамі наперад або, проста, атрымаўшы пас, гулец губляе мяч на зямлю і дакранаецца яго зноў, спрабуючы падняць) і прыпынкаў у гульні («мёртвыя мячы») прызначаецца сутычка (scrum). Для гэтага кожная каманда фармуе па тры лініі (па-ангельску pack), шыхтуючыся насупраць адзін аднаго. Пярэдні шэраг складаецца з левага і правага слупоў (prop), як бы «якія падпіраюць» сабой сутычку, і гукера (hooker), чыя мэта — ўчапіць мяч нагой і адправіць яго назад сваім гульцам. Форварды другога шэрагу (lock) прасоўваюць галовы паміж тулавамі слупоў і гукера: яны забяспечваюць галоўны высілак для пасоўвання сутычкі наперад. Па баках трэцяга шэрагу знаходзяцца левы і правы флангавыя форварды (flanker, або wing forward), а ў цэнтры — сьцягвальны, або васьмёрка (number eight). Паўабаронца сутычкі, або дзявятка (scrum-half) каманды атакі ўкідае мяч у выбудаваны калідор, і гукеры спрабуюць учапіць яго і перадаць назад сваім сьцягвальным або дзявяткам, якія ўстаюць ззаду сутычкі. Сутычка скончаная, калі мяч яе пакінуў або калі яна разгарнулася на 90° — тады прызначаецца новая сутычка, мяч у якую ўводзіць каманда, якая абаранялася.

• Спроба (Try) — 5 ачкоў — гулец каманды, якая атакавала, заносіць мяч у заліковую зону, зьмешчаную паміж асабовай лініяй поля і лініяй варот, і дакранаецца ім зямлі.

• Рэалізацыя (Conversion) — 2 ачкі — любы гулец каманды, якая зрабіла спробу, (звычайна гэта гулец, што лепш усіх б’е па мячы) усталёўвае мяч на любой кропцы насупраць таго месца, дзе была зробленая спроба, і б’е па варотах. Калі ён трапляе (гэта значыць мяч пралятае над ашэсткам і паміж вертыкальнымі тычкамі, хоць бы і вышэй іх), спроба лічыцца рэалізаванай. Гульцы суперніка павінны знаходзіцца ў сваёй заліковай зоне.

• Штрафны ўдар (Penalty) — 3 ачкі — за некаторыя парушэньні правіл суддзя прызначае пэнальці. Калі каманда, якая атрымала на гэта права, вырашае прабіць яго, то мяч усталёўваецца на кропцы, дзе адбылося парушэнне, і адзін з гульцоў б’е па варотах.

• Дроп-гол (Drop goal) — 3 ачкі — любы гулец, калі мяч знаходзіцца ў гульні, мае права пульнуць мячом па варотах. Для гэтага ён павінен выпусціць мяч і, калі той кране землі, стукнуць па ім (удары па варотах з рук забароненыя). У прынцыпе такія ўдары (ангел. drop kicks) можна рабіць і пры рэалізацыях і прабіцьці пэнальці, але звычайна ў гэтых выпадках яны не ўжываюцца.

Склалася наступная перакладная сістэма тэрмінаў:
1. форвард 1-га шэрагу адчыненага боку (left prop)
2. гукер (hooker)
3. форвард 1-га шэрагу зачыненага боку (right prop)
4. форвард 2-га шэрагу (2nd row)
5. форвард 2-га шэрагу (2nd row)
6. левы флангавы (Blindside flanker)
7. правы флангавы (Openside flanker)
8. сьцягвальны (васьмёрка) (Number 8 )
9. паўабаронца сутычкі (дзявятка) (halfback or scrum-half)
10. блукаючы паўабаронца (дзясятка) (First five-eight or Fly-half)
11. левы крайні трохчацьвярны (Left wing)
12. цэнтральны трохчацьвярны (Second five-eight or Inside center)
13. цэнтральны трохчацьвярны (Center or Outside center)
14. правы крайні трохчацьвярны (чатырнаццаты) (Right wing)
15. абаронца (замок) (Fullback)

Важнае адрозненьне паміж беларускім і ангельскім ужываньнем: у нас «замком» часта завуць гульца № 15. Па-ангельску ён завецца fullback, а вось lock (даслоўна — замок) — гэты назоў форвардаў другога шэрагу сутычкі.

Цікава таксама, што ў рэгбі форварды — гэта магутныя, але ня вельмі хуткія гульцы, адказныя за сілавую гульню, у тым ліку ў абароне, і ціск з мэтай прасоўваньня наперад. За хуткія прарывы адказваюць звычайна трохчацьвярныя (па-ангельску backs).

Emblem: Silver fern

Штогод All Blacks прымаюць удзел у Турніры трох нацый, у межах якога спаборнічаюць са зборнымі Аўстраліі і Паўднёвай Афрыкі. За 12 гадоў існаваньня турніру (з 1996) Новая Зэляндыя выйгравала яго 9 разоў, тройчы (у 1996-1997 і 2003) перамагаючы пры гэтым ува ўсіх матчах. All Blacks мае найвышэйшы ў міры рэйтынг і прызнавалася рэгбійнай камандай году ў 2006. Дванаццаць былых гульцоў каманды ўваходзяць у Залю славы міжнароднага рэгбі.

У 1987 г. Новая Зэляндыя прымала першы Кубак сьвету па рэгбі, выйграўшы яго.

Свае першыя матчы зборная Новай Зэляндыі праводзіла ў чорных футболках з серабрыстым пяром і белых майтках. Аднак да турнэ 1905 гады каманда была апранутая ва ўсю чорную форму, якая дала назоў камандзе і стала з тых часоў традыцыйнай.

Перад гульнёй All Blacks па завядзёнцы выконваюць хаку – традыцыйны баявы танец маоры.

Хака ў выкананьні All Blacks.